Maja Skalska

„Ciało zapamiętuje to, czego umysł nie potrafi wypowiedzieć.”

Bessel van der Kolk

Te słowa są mi bliskie. Czasem trudno opowiedzieć o tym, co przeżywamy, ale można zauważyć napięcie w ciele, emocje albo sytuacje, które wciąż się powtarzają. Nie musisz od razu wiedzieć, jak to wszystko nazwać. Możemy zacząć od tego, co jest dla Ciebie trudne teraz.

Z czym możesz do mnie przyjść?

Pracuję przede wszystkim z młodzieżą i młodymi dorosłymi, wspieram także dzieci. Możesz zgłosić się do mnie, jeśli odczuwasz lęk przed oceną lub odrzuceniem, trudno Ci budować bliskie relacje albo stale zastanawiasz się, co pomyślą o Tobie inni. Jeśli zmagasz się z obniżonym nastrojem, presją, perfekcjonizmem lub poczuciem, że coś w Twoim życiu powinno się zmienić, ale nie wiesz, od czego zacząć.
Jest u mnie miejsce na rozmowę o emocjach, poczuciu własnej wartości, relacji z ciałem i jedzeniem, tożsamości oraz sprawach, o których dotąd trudno było powiedzieć na głos. Wspieram również osoby z ADHD i w spektrum autyzmu oraz osoby LGBTQ+.

Jak pracuję?

Patrzę na człowieka całościowo – na jego emocje, myśli, relacje i sygnały płynące z ciała. W pracy korzystam między innymi z elementów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, ACT, pracy z ciałem, oddechem i uważności. Nie zakładam, że jedna metoda będzie odpowiednia dla każdej osoby. Ważne jest dla mnie, żebyśmy mogły lub mogli przyjrzeć się Twojej historii bez pośpiechu i oceniania. Mam doświadczenie w pracy indywidualnej i grupowej z osobami w spektrum autyzmu. Prowadzę spotkania we Wrocławiu i online.

Wykształcenie i doświadczenie

Ukończyłam psychologię na Uniwersytecie Wrocławskim, a także szkolenia z Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach i interwencji kryzysowej. Jestem także certyfikowaną trenerką umiejętności społecznych TUS I i II stopnia. Prowadzę zajęcia z pracy z ciałem i stale rozwijam swój warsztat. Obecnie realizuję studia podyplomowe z przygotowania pedagogicznego dla psychologów i pracuję w specjalistycznej poradni terapeutycznej we Wrocławiu.

O mnie

Szczególnie ważna jest dla mnie możliwość mówienia o tym, co długo pozostawało niewypowiedziane – z obawy przed oceną, ze wstydu albo dlatego, że trudno znaleźć właściwe słowa. Nie musisz przygotowywać „dobrego” sposobu opowiedzenia swojej historii. Możesz przyjść z nią taką, jaka jest.